refr.:
Tata-tarata, tata-tarata
Zo klinkt over zeven bergen
Dan nadert aan de horizon
De kleine postiljon
Tata-tarata, tata-tarata
Dat horen de zeven dwergen
En zij begroeten aan de bron
De kleine postiljon
Berg op, berg af
En steeds in volle draf
Met hart en hand
Door 't bonte sprookjesland
Tata-tarata, tata-tarata
Zo klinkt over zeven bergen
Dan nadert aan de horizon
De kleine postiljon

's Morgens, als de eerste zonnestralen vallen
En de dag breekt weer aan
Hoort men in het bos, de zweep weer lustig knallen
Dat geluid wordt verstaan
Vrolijk tjilpen dan de vogels in de bomen
En Sneeuwwitje, die ontwaakt is
Kijkt door haar gordijntje heen
Zelfs de uil schrikt wakker uit z'n wijze dromen
En een ieder hoort dan hoe die kleine wagenwielen raat'len over stof en
steen

refr.

Tata-tarata, tata-tarata
Zo klinkt over zeven bergen
En aan de horizon verdwijnt
De kleine postiljon