Al klinkt de nacht nooit meer zo zacht als toen
Toch zal ik op dit tijdstip altijd waken
Een autoband op straat verbreekt de rust
Ik weet: Je hebt met mij niets meer te maken
Al zal de nacht wel niet voor eeuwig duren
Toch knijp ik koppig beide ogen dicht
En moet ik straks de dageraad begroeten
Dan wens ik: o, was jij dat ochtendlicht

Want nimmer zal jij meer mijn handen grijpen
En nooit meer zal ik in jouw ogen zien
Dat ik degene ben die jou tot steun is
Dat ik 't was die jou echt heeft gezien
Ik hoef niet meer jouw daden te begrijpen
Toch is een nar je lief en nar je leed
En nooit strijk ik meer rimpels uit je voorhoofd
Zoals ik wou dat jij dat bij mij deed
Een lam zal zorgen dat je nooit vergeet

De stilte zal mijn razernij kalmeren
De aangebroken dag geeft nieuwe hoop
Op liefde en op een nieuw begeren